یوسف زهرا

باز امشب رونق دل پا گرفت

بهر یاری دلنشین احیا گرفت

یاد کرد از دلبری زیبا جبین

ماه روئی طلعت و خوش همنشین

آمده یوسف دوباره بر زمین

خوشگلی بالابلند و دلنشین

آمده زهرا سرشت جان فروز

لیلی جان و جهانی سینه سوز

آمده حیدر مثال دیگری

تا نماید شیعیان را رهبری

آمده حُسن حَسن از ماسوا

آمده زیبا ترین رویای ما

آمده شیری زنسل کربلا

بهترین سرمایه ی ارباب ما

ای فدای نغمه ی زهرائی ات

جان فدای شیوه ی آقائی ات

ای ابرمرد غریب یکه تاز

کهنه شد دردت بیا ای دلنواز

ای امید دردهای بی کسان

ای امیر بی سپاه این زمان

خیمه دوش غصه های شیعیان

ای شهنشاه و امیر بی نشان

کی می آئی تا که سَربالا کنم

بین مردُم تا سری پیدا کنم

کی می آئی درد گیرد التیام

ای امیر و ذوالفقارِ در نیام

کی می آئی تا که بی تابم کنی

لایق دیدار اربابم کنی

کی می آئی کربلا بی تاب توست

تشنه ی یک جرعه می از آب توست

کربلا با اشک می گوید بیا

ساقی بی مشک می گوید بیا

آب بود و یک بیابان انتظار

کودکی بهر عمویش بی قرار

علقمه یکباره بوی یاس داد

یا اخا ادرک ندا عباس داد

بوی زهرا در فضا پیچیده بود

در کنارش مادری رنجیده بود

سروده کمال مومنی

باد هم کم نکند سوز دل صحرا را

قطره ای عشق به آتش بکشد دریا را

از غم عشق تو ای دوست ببین جان به لبم

فرصتی نیست دگر وعده مده فردا را

بچشان ذره ای از لعل لبت بر لب من

تا معلم بشوی بر دل من اسما را

چهره ی ماه تو را گر که نبینم کورم

ورنه بینا به کجا گم بکند پیدا را

یا که جانم بستان یا به وصالت برسان

اعتنایی بنما بیش مسوزان ما را

ساقی از فیض تو شد عالم امکان آباد

من خرابم چه کنم از می عشقت یارا

این عجب نیست که بی دیدن تو مجنونم

ذکر اوصاف تو مجنون بکند لیلا را

قطره ای اشک که از چشم خمارت آید

همچو آواز زند بر سر من دنیا را

این ترک خورده دلم ،وحشت این را دارد

که بمیرد و نبیند پسر زهرا را

سروده مهدی پناهی

حافظ آیات

دل شود امشب شکوفا در زمین

می زند لبخند شادی بر زمین

آسمان ِ دل تبسم می کند

روی ماهت را تجسم می کند

ای مسیح آل پیغمبر سلام

انتهای سوره ی کوثر سلام

ای کتاب رازهای مرتضی

یادگار حضرت خیرالنسا

ای صفات تو صفات انبیا

حاصل جمع ِ تمام اولیا

ای قدمهایت صراط المستقیم

حافظ آیات قرآن کریم

ای امام صالحان در روی خاک

اکفیانی اکفیان روحی فداک

السلام ای آفتاب پشت ابر

السلام ای  اوج قله، کوه صبر

السلام ای آخر هر دلخوشی

عاقب از غم تو ما را می کُشی

السلام ای فخر آدم در زمین

یادگار حضرت روح الامین

تو تمام چارده نور مبین

جلوه ی زیبای ربُ العالمین

تو حدیث ناب عترت در زمین

زاده حیدر امیر المومنین

تو همان نوری که از روز ازل

کرد خالق روی ماهت بی بدل

تو سرشت ناب از نسل علی

نور رب در جلوه ی تو منجلی

عمر تو تاریخ ساز عالم است

مبداء آن از رسول خاتم است

ترسم آخر من نبینم روی تو

صورت زهرائی و دلجوی تو

تو کجائی شیعه می خواند تو را

پس نمی گوئی جوابش را چرا

کی می آیی دل تمنایت کند

تا که روزی بوسه بر پایت کند

کی می آیی عقده از دل وا کنم

روضه خوانی پیش تو آقا کنم

کی می آیی کربلا را تاب نیست

در میان خیمه دیگر آب نیست

وای بر طفل رباب و اضطراب

خیمه خیمه جستوی جرعه آب

آب نَبوَد تا که سیرابش کند

جرعه ای نوشاند و خوابش کند

کربلا و یک بیابان اشک و آه

شیرخواره در میان قتلگاه

نام تو آمد در آنجا بر زبان

کی می آیی حضرت صاحب زمان

ای خوش آن روزی فرج برپا شود

با دو دست فاطمه امضا شود

سروده کمال مومنی